آن خدايى كه در وعده‌هايش صادق است ( زيرا خُلف وعده قبيح است و صدق در وعده ، حَسَن و پسنديده و كمال است ، و خداوند از هر كار قبيح و زشتى منزّه و مبرّاست و هر صفت كمالى را داراست ) ، و والاتر و برتر [ و منزّه ] است از اينكه به بندگانش ستم كند ، و در ميان خلق خود قائم به قسط است ( همه چيز را عادلانه و طبق حكمت تقسيم كرده و به هر چيز و هر كس آنچه را بايد و به مقدارى كه بايد ، عطا كرده و به هر كسى به اندازهء لياقتش داده است ) ، و به عدل بر ايشان حكم فرموده است . در خطبهء 233 مىفرمايد : وَ عَدَلَ في كُلِّ ما قَضى . و عدالت نمود در هرچه حكم فرمود . و در نامهء 53 مىفرمايد : وَ مَن ظَلَمَ عِبادَ اللَّهِ كانَ اللَّهُ خَصمَهُ دونَ عِبادِه . . . وَ هُوَ لِلظّالِمينَ بِالمِرصادِ . هر كس به بندگان خدا ستم كند خدا دشمن اوست ( تا اينكه فرمود ) و خدا براى ستمگران در كمينگاه است . در حكمت 75 مىفرمايد : وَ لَم يُرسِلِ الأَنبِياءَ لَعِباً ، وَ لَم يُنزِلِ الكُتُبَ لِلعِبادِ عَبَثاً ، وَ لا خَلَقَ السَّمواتِ وَ الأَرضَ وَ ما بَينَهُما باطِلًا . « ذلِكَ ظَنُّ الَّذينَ كَفَروا فَوَيلٌ لِلَّذينَ كَفَروا مِنَ النّارِ » « 1 » . و نفرستاد خدا پيامبران را به بازى ( بلكه براى بشارت و انذار و تربيت و تكميل عباد فرستاد ) ، و نازل نكرد كتاب را براى بندگان به عبث ( بلكه فرستاد براى

--> ( 1 ) . ص ( 38 ) آيهء 27 .